Eekhoorns op antieke tegels

Leuk is hij zeker, de schuwe en rappe rode eekhoorn, de enige echte soort in Europa. Klimmend en buitelend over stammen en takken, altijd druk aan het werk, terwijl hij ondertussen zijn omgeving niet uit het oog verliest want de havik loert overal. Om die reden klimt de eekhoorn altijd spiraalsgewijs in de boom. Ook op de vroegste antieke cirkel en kwadraattegels komt deze acrobaat al voor in creatieve schilderingen. Vaak met een nootje in zijn voorpoten en bijna altijd zittend op de grond. Zijn grote pluimstaart, oorpluimpjes en snor laten zich soms goed zien. Maar soms ook niet en vergat de schilder deze attributen te accentueren wat soms de vraag opriep of we nu met een vos of een eekhoorn te maken hebben, maar ook vossen  op tegels laten wij u op de website zien. De eekhoorn kan de haren op zijn pluimstaart opzetten. Tegels waar de eekhoorn op staat met een normale dunnere staart, zijn dus goed te praten.

 

Eekhoorns op antieke tegels, 17e eeuw


Eekhoorns op antieke tegels, 18e/19e eeuw

Prachtige Pluimstaart…

De 18 tot 24 cm lange rode of gewone eekhoorn is in Europa de meest voorkomende soort. Met zijn prachtige pluimstaart van 14 tot 20 cm lang en zijn roodbruine kleur met een wit buikje is hij een markante soort onder de knaagdieren. In de winter worden zij grijzig donkerbruin en vallen de oorpluimen extra op, maar die kleur krijgen zij ook als ze wat ouder worden. Zijn pluimstaart dient als roer tijdens zijn sprongen, dan spreidt hij al zijn ledematen waarbij de losse huid op de flanken het dier helpt langer in de lucht te blijven. De eekhoorn voedt zich voornamelijk met plantaardig materiaal zoals noten en zaden van sparren en pijnbomen. Verder eten ze knoppen, paddenstoelen, stukken boomschors en soms dierlijk materiaal als insecten, eieren en zelfs jonge vogels. Als toetje eten zij aarde voor de mineralen. De eekhoorn eet dagelijks vijf procent van zijn lichaamsgewicht (250-350 gram) aan voedsel.

 

 

  "De rappe en schuwe eekhoorn is vaak moeilijk in de camera te krijgen, maar soms..."