Beroepen: Kleermakers op antieke tegels

Tot in het midden van de negentiende eeuw kon een kleermaker, die een ambachtelijk vakman is, redelijk zijn brood verdienen. Met de komst van de machinale kledingmakerij werd zijn positie aangetast en verslechterde het inkomen en de arbeidsomstandigheden. Tot het midden van de 19de eeuw zijn naald en draad, schaar en meetlint de belangrijkste instrumenten waar kleren mee werden vervaardigd.

Hoewel kleermakers op tegels niet tot de echt zeldzame tegels behoren zijn er maar een paar sponzen bekend waaruit de tegels geschilderd zijn. Dat zijn een kleermaker met kleermakerschaar, en kleermakers in kleermakerszit al dan niet op de grond zittend dan wel op een tafel of stoel.


Tegels met kleermakers aan het werk en tegel met man met kleermakersschaar. 17e eeuw


                                                                                              Tegel met kleermaker in kleermakerszit.

                                                                                                                                17e eeuw

 

De kleermakerszit is een houding waarbij men met de benen gekruist voor zich gevouwen zit. De zithouding is in het Nederlands genoemd naar kleermakers, die vaak op deze manier op de grond of op een tafel, met de benen gekruist gevouwen voor zich zaten, waarbij ze het te verwerken kledingstuk op hun benen legden. De naam is historisch: enerzijds zijn er vele kleermakers die nooit in de kleermakerszit zitten, anderzijds zijn er veel mensen die geen kleermaker zijn en regelmatig wel in deze houding zitten.


Antieke zilveren kleermakersscharen


Kleermakers op antieke tegels, 17e eeuw